Hahahaha, dykk trudde dette ville bli eit negativtlada innlegg, berre på grunn av overskrifta, men den gang ei, det er berre slik været er denne fredagen!
Onsdagen viste det seg at eg måtte skulka (egentleg så var eg unskulda med resten av laget, men det høyrest meir badass (ein som prøver å vera kul) ut) dei to siste timane. Bussen opp til Prescott tok heile to timar. Når me endeleg kom fram, var det to timar til løpet skulle starte. I min klasse var det rundt 50 andre gutar. Smart som eg er/var, opna eg med å springa rett fram og i tet dei fyrste 300 meterane, for å hjelpa kapteinen min, som var ved sida
av. Etter ein alt for hard opning, fall eg ned til gruppa mi på 4 frå Greenway (5 med den irriterande fyren frå Prescott som alltid tok oss igjen i nedoverbakkane!), som med sprang i ein runde, før meksikanaren vår trakka over, og med var 3 att (4 med den lille tullebukken frå Prescott) i gruppa vår. Eg klarte å fullføra løpet på 3,1 miles (1 mile er 1.6 km) med tida 19:38 min:sek. Det holdt til ein sjuandeplass, plassen forann vertsbror min, men det var berre fordi han sa at han ikkje hadde meir energi igjen og sa at eg måtte prøva meg på minien frå Prescott som tok meg med 2 sek. Heimreisa tok minst 3 timar, grunna med stoppa på ein Peter Piper Pizza (stor pizzarestaurant kjede), som ikkje berre har pizza, men ein slags gamblingplass kor du kan vinne "kule" premiar! Rota sikkert vekk $10 der...
Torsdagen sprang med stafett i ein time på stadionen. Mitt lag på 5 mann, klarte småfine 55 rundar, kor me veksla kvar runde! Ved hjelp av denne såkalla Jog-A-Thon, samla med inn pengar til gruppa vår. Eg samla nok sponsorar til å samle inn $85, greit nok.
Denne fredagen har det vore mykje som har skjedd! Eg har hatt prøve i både engelsk og Honor Biology (klasse for smarte folk). Heile Cross Country laget blei presentert framfor heile skulen (1600 elevar) i dag, og alle hadde med å stilla i finklær. Kven var det som fekk mest jubel? Det var Kris Nag! :D
Synest dette innlegget vart så langt, så eg vel å fortelja dykk om ein Homecoming (ta ei dame ut på date)-ting i morgon. Det vert ein saftig karamell (i positiv forstand)! Og ja, capsen har grodd inn i hovudet mitt (rettare sagt, tom for Renati wax...)! I tillegg har eg eit nytt løp i morgon, så eg får sove til 4:30, før eg må stå opp!
i jente frå Noreg skal delta på, så då blir det litt norskpjatt. Ho er forresten nabo til trenaren min, så har truffe ho litt. Ellers er amerikanerane veldig openhjarta, seier korleis følesane er for folk. "Du har fine auger, du er søt" er ting eg får slengt mot meg medan eg går aleine rundt på skulen. Hardt liv!
Dette var eit tøft løp, kor skulen som hadde den første femtemannen inne først ville vinna. Sjølvsagt klarte Greenway det! Personleg hadde eg ein god dag kor eg prøvde å henga meg på Greenway sin beste løypar. Sluttida blei på 16:51 kor distansen var 5 kilometer! Deilig å ta dobbelseier, men akkove kor tungt! Blir ei fin medaljebøtta eg skal ta med tilbake til Noreg =) Glede meg til helg, trenge å ha litt tid til det store engelskprosjektet.
Dagen i dag har gått med til iet stort engelsk prosjekt eg har. Det er masse research (søk opp at) på forskjellige artiklar som eg skal bruka i teksten min...
nutt. Men i dag hadde eg to prøvar, i Honor Biology og i U.S History, og faktisk så gjekk det ganske greit (ja, eg klare meg faktisk!). Første fjerdedel av skuleåret har eg fått gode karakterar, sittande igjen med berre A'ar og B'ar! Har berre tatt opp att ein test! 
r musklar i midten der, som du sikkert klarte å finna ut av sjølv!)! Plussar du på for lite søvn, er formelen komplett (har matteprøve i morgon!). Derfor hadde det seg at eg måtte ta det roleg dette løpet, og springa i min eigen komfortable sone (fordi Coach Giddings (ein smart trenar) sa det), noko som resulterte i mykje tullprat frå meg til dei andre løyparane som faktisk sleit med å springa i min komfortable sone, stakkars dei! Då det var att 1,1 miles, bestemte eg meg for å akslerera, noko som gjorde at eg kneip 18 plasseringar dei siste 1,1 miles (var på tjuesjunde plass før eg akslererte som ein Ferrari og ein Lamborghini og att på til ein Ford Mustang til saman) og endte på niande plass.
va dette på ein gong, og grunna dette, så blei det pause i Homecoming spelet. Det var at to periodar (begge på 12 minutt), då det var så mykje lyn og torden at me måtte venta ein halvtime frå siste lyn til me kunne fortsetta kampen. Dette var på grunn av at tribunen er av metall. Nede på sidelinja og på banen er det berre lov for spelarane og trenarane og vera, men når spelet starta opp att igjen, var det også ein nordmann der, og han blei ikkje kasta ut, utruleg nok (sann historie, ikkje noko eventyr på denne bloggen)! Me vann den kampen, men eg såg ikkje siste periode kor kampen blei avgjort, på grunn av at eg måtte i seng.
inutt med vertsfaren min og til slutt to damer som hjalp til. Homecomingkvelden vart ein suksess med dans og film utandørs heima. Enough said (nok sagt om den saken)!
hans feil) stakk av frå staden på sekundet, så det var litt kjipt, no er me to utan bil, mange dagar!
den eggforma ballen over til motstandaren sitt område) på to dagar, Coach Munder (eller noko liknande) er imponert!
ngelsken har eg ei bok på heile 370 sider å lesa, men eg kan ikkje lesa den ute, for då smelte limen som helde sidene saman! No har eg vore med på å vatna plenen på arizonalsk vis. Denne metoden er kalla "erogation", kor du vatnar, eller rettare sagt, du oversvømme heile hagen, noko som er den billegaste måten å vatna på. 
Etter å ha stått opp kl 4:30 var det av stad til Tempse, 40 minutt frå Greenway High School! Det var eit tøft race, men Kris ville ikkje sleppa taket på folket føre seg, for topp 25 fekk medalje, noko ein competetive (noko foreldra her alltid kallar meg, det betyr lysten på seier, alltid!) nordmann ikkje vil la gå frå seg. Løpet var 3,1 miles denne gongen også, men tida her var meir enn minuttet bedre enn på onsdag, grunna flatare terreng!
av. Etter ein alt for hard opning, fall eg ned til gruppa mi på 4 frå Greenway (5 med den irriterande fyren frå Prescott som alltid tok oss igjen i nedoverbakkane!), som med sprang i ein runde, før meksikanaren vår trakka over, og med var 3 att (4 med den lille tullebukken frå Prescott) i gruppa vår. Eg klarte å fullføra løpet på 3,1 miles (1 mile er 1.6 km) med tida 19:38 min:sek. Det holdt til ein sjuandeplass, plassen forann vertsbror min, men det var berre fordi han sa at han ikkje hadde meir energi igjen og sa at eg måtte prøva meg på minien frå Prescott som tok meg med 2 sek. Heimreisa tok minst 3 timar, grunna med stoppa på ein Peter Piper Pizza (stor pizzarestaurant kjede), som ikkje berre har pizza, men ein slags gamblingplass kor du kan vinne "kule" premiar! Rota sikkert vekk $10 der...
