Litt snø!

Då har eg faktisk hatt opplevelsen med å stå på snowboard her i Arizona! Me dro opp til Flagstaff (studentby) og sto på snowboard der ein dag. Høgden var på heile 11200 feet (3400 meter) kor det blåste noko heftig! Etter kvart var eg trøtt og lei, så me tusla heim etter 6 timar i trekket, kor det var minst fem store heisar, men sidan det var lenge sidan sist gang det snødde, så var det ingen puddersnø og nokon ispartier. På turen heim stoppa me med ein rasteplass, kor utsikten er til å sikle av! Som dykk kan sjå, ein u-dal ved mi venstre skulder.

I natt blei me tulla med, og me fekk uendeleg med toalettpapir over heile huset! Sidan hundane var inne for natta og me i Flagstaff, så var det ingen som oppdaga dei. Men, har mistanke om at nokre kompisar av meg og Ben har vore på ferde. Dei skal få tilbake ein vakker dag! Desse folka gjorde faktisk den beste jobben eg har sett her nede, angåande toalettrulltull! Meget bra utført!

Etter me kom heim og hadde rydda opp all rotet, så var det å slappe av nokon timar før eg dro til Phoenix Zoo kor dei hadde lysshow, med blandt anna mange dyr utstilt i fargar (skjønar kva eg meinar). Dette var veldig kjekt å få opplevd. I tillegg såg eg kamelar, oterar og flamingoar i aksjon!

Jula!

Denne jula har vore ein heil spesiell jul for meg. Tenk, første jul utan mamma og pappa og resten av familien til stades! Men, eg har feira jul med ein familie eg møtte for fyrste gong 10. august! SPRØTT! Ein anna spesiell ting er at eg ikkje har hatt på meg dressen ein einaste gong! Hadde på meg skjorta to av dagane, og følte meg spesiell sidan dei andre berre hadde på seg daglegdagse klede. Noko anna er også det at ein ikkje feirar første og andre og tredje juledag slik eg er vane med.

Vertsfamilien eg bor hos spurte meg sjølvsagt om kva juletradisjonar eg er vane med i jula, og eg fekk derfor oppgåva om å lage graut den 24. desember. Medan eg lagte grauten, "skypa" eg med familien heime som sang fine julesangar til meg. Det var ein kjekk opplevelse! Ein vennefamilie har svenske aner, så dei laga eit rosinbrød til meg som lukta og smaka som det sjåast og bør!

Sidan den eine systera til vertsmora mi er noko som liknar på ein vegetarianar (liknar, fordi ho ikkje kan ha noko som helst frå dyr), så lagte eg ein porsjon graut med soyamelk. Den blei nokså lik, berre litt gulare og søtare i smaken!

Natt til 25. desember sov me i stua for å vente på julenissen. Det er ein tradisjon familien her har. Jommen meg kom nissen, og eg fekk mange kjekke gaver, også frå Noreg!

Ei har eg heller ikkje vore i kyrkja denne jula, så julestemning har det heller vore lite av!

Håpar alle har hatt ei fin julehøgtid, og insett fakta at ein har alt for mange saker og ting å vera takknemlege for!

Juleferie!

Endeleg har eg fått meg juleferie her borte, noko som føles godt for kroppen! Tenk, no har eg vore i USA i rundt fira og ein halv månad. Det er faktisk ganske lenge det! Eg har forbedra meg "kolosalt" i engelsk på denne tida, noko eg fann ut då eg skreiv ein tresider bokrapport og vertsfaren min berre retta fira setningar!!

Elles blei eg "Atlethe of the Month" på Greenway i desember grunna fotballen. Har også no klart å droppa tyskklassen min (sjølv om eg hadde ein "A", så var me tre nivå i ein klasse, som resulterte i berre tull) til fordel for vektsløftingsklassen!

Sjølv om det er juletid, så føler eg ikkje at eg har julestemninga over meg. Kanskje det har noko med at det ikkje er dei normale gjøremåla eg går igjennom no i desse tider, men feiring av Jesusbarnet skal det no bli for det om!

Merry Christmas Everybody!

Outfit og juleshopping!

Denne søndagen var det tid for shopping. Butikkane er ikkje stengte pga. søndag i Amerika. På kjøpesenteret var det som vanleg stappa med folk. Me klarte heldigvis å skaffa oss ein parkeringsplass ganske så kjapt og gjekk inn på kjøpesenteret. Det var juleshopping for dei fleste der, inkludert meg sjølv. Sidan eg først var på shopping så tenkte eg at det var på sin plass at eg kjøpte noko til meg sjølv også, for eg har ikkje kjøpt så veldig masse klær her. Det resulterte i ein herlig og god bomullsgenser og eit sett øyeproppar til den komande iPoden eg tenkjer å kjøpa meg. Tenkjer det blir kjekkare med den enn med ein iPad.

Vel, no er det utruleg nok berre nokon få dagar igjen til julafta, det kjem til å bli spennande!

Potetlefser/potetkaker!?

Heisann! No har det seg slik at vertsfaren min er assisterande rektor på to skular. På grunn av dette, er han sjølvsagt i kontakt med mange lærarar. Den eine læraren på den eine skulen er vist gift med ein nordmann, noko i den duren, og deiras norske juletradisjon er å bake desse potetlefsene/potetkakene. Sidan vertsfaren min sjølvsagt nemnte meg i den slengen, så baka ho nokon til meg også, og sjølvsagt smakte det! I tillegg har mamma sendt nokon andre norske julekaker som var perfekt i smak, namnam i USA!

Så var spørsmålet, potetkaker eller potetlefser...? (Sjølv om det står lefser på biletet, så er det ikkje lefser, det er enten potetkaker eller potetlefser, om det er ein forskjell...)

Jabbadabbadooo!

I dag hadde me ein kamp mot eit lag som berre hadde amerikanerar (les kvite, untatt ein) på laget. Det var rett og slett eit lite sjokk, men det er eit dyrt nabolag å bo i, fortalde medspelarane mine. Me gjekk overraskande opp i leiinga, mot eit veldig teknisk lag. Etter kvart var det berre ein veg ballen gjekk, og det var mot oss. Etter langt og lenge, og lengre enn langt, så tok den andre kapteinen på laget (eg er kaptein også) ein dum takling som førte til straffespark. Det gjorde kampen til ein uavgjort kamp, og eg rusla av banen, klar til å dra heim. Fekk forresten eit gult kort i denne kampen også... Sprang ned ein fyr på ein overgang (kontring) han hadde. Trenaren min starta å snakka når eg var kome av banen; Håpar du er klar for dei to ganger ti ekstra minutta! Ja, her må det kårast ein vinnar i kvar kamp i sesongen. Me kjempa oss gjennom ekstraomgangane og det bar til straffekonk. Der enda eg opp med å scora på min, etter å ha lurt keeperen trill rundt, til den andre sida av målet. Me vann 4-3 på straffekonk, og er for tida ubeseira med 4-0 i kampar!!

Go Greenway High School, the Home of Demons!

Slappings avings!

For ein herleg tysdag! Kan ikkje tenka sist gang eg hadde ein tysdag kor eg kunne slappa heilt av. Minuset er at eg har vondt i rompa. Det er på grunn av at eg fekk eit hoftebein inn i den eine rumpeballen og eit kne i den andre i løpet av fotballkampen som var på mandag. Sidan det har seg slik at det regnar her i Phoenix (ja, utruleg nok!), så blei fotballkampen avlyst i dag, dei er livredde regn her, spesielt når det har regna to dagar på rad!
Mandag vann med 2-0 i ein kamp kor me utspelte motstandaren våras. At det var vestlandskvær periodar av kampen gjorde kampen til ein nytelse. Hadde me scort på sjansene våras, kunne me hatt i alle fall tre fleire mål. Eg hadde blandt anna ein i tverrlegaren på ein corner.
På skulen i dag hadde me ein CRT i biologien, noko som avgjer 20% av karakteren din i faget, noko eg valde og ikkje studera til, sidan eg er midt på treet i karakteren eg har. Sidan det er fleirvalg på testane her, gjekk også denne testen ganske så greitt! I morgon er det ein lang dag, men heldigvis får eg såva inn litt.

Tiddelibom, har forresten fiksa kommentarinnstillingen, så nå kan kven som helst kommentera, tiddelibom!

Mandag i vente!

Helga har spasert forbi ganske kjapt, som vanleg. På utvekslingsselskapet laga eg som sagt ris, og den var reven bort ganske så kjapt skal eg seia deg. Til og med dei andre nordmenna, dansken og svensken sa at den var toppers (litt stolt augeblikk!). Det var kjekt å treffe gamle kjente igjen, og dette var faktisk andre helga på rad eg snakka norsk, fjes til fjes! Elles så var det ei jenta frå Tyskland som utruleg nok spurte oss nordmenn om alle er blonde i Noreg... Me svara ja i kor, og ho var rimeleg sjokkert! Då det har seg slik at ein har blitt spurt det spørsmålet så mange gangar, klarar ein til slutt ikkje å svara høfleg tilbake.

No har det seg slik at eg har fotballkampar både mandag, tysdag og onsdag, og alle er bortekampar (bilete er frå ein heimekamp kor eg slakta denne spelaren så mange gangar at han til slutt skubba hovudet mitt ned mot bakken etter nok ein takling...)! Det vil seia, eg må dra frå skulen klokka 3 for å sjå på JV spela klokka 4 (b-laget), for og så spela sjølv klokka 6. Dette blir travle dagar, med tanke på at eg har finale eksamen (får eg 85% eller meir på den, slepper eg å ta den siste eksamenen)!

Piece out! Tulla, meinte Peace out!

Helg i vente!

Det er fredag, og snart helg! Denne halga skal eg på ein samankomst saman med andre utvekslingsstudentar frå organisasjonen eg er med, noko eg ser fram til! Eg skal no prøva å laga graut frå botn av, resultatet kan bli spennande, men ein sterk 5'ar i mat og helse for 3 år sida skal no fikse det. ;)

Fotballkampar!

Denne veka er det fotballkampar kvar einaste dag, visst me vinner i morgon, vel og merka! På mandag vann me 3-2 over ein meksikansk skule. I dag tapte me 3-2 mot ein anna skule, som også hadde minst 17 av 18 meksikanerar på laget. Det var ein hard kamp, kor me rota det til med to sjappe baklengsmål, men me vann andreomgangen 1-0, noko å ta med seg. I tillegg var det to raude kort, ein til den andre kapteinen på laget, og til ein på det andre laget. Det var rett før det blei ein lagslåsskamp, hadde vore heftig å fått med seg! Elles så var den eine spissen veldig irritert på meg og kalla meg "European bitch!" Vel, eg fortsatte å messa med han, og han sa nokre andre ting, men då svarte eg "Bring it on," og gjekk i mot han, men han feiga ut!

Dagane er lange denne veka med kampar som er slutt klokka ti og med skule klokka sju, tre av dagane. Heldigvis er det onsdag i morgon, og eg kan sove inn til 7:30, heldige meg!

2. søndag i advent kom brått på!

Tenk, allereie er det berre nokre timar til 5. desember. Tida går som det susar etter, og jula er nær. I USA er det normalt å sette opp juletreet og julepynt dagen etter Thanksgiving. Veldig spesielt for ein nordmann som er vane med å få det opp litle julafta! Til og med her i Phoenix byrjar det å bli kaldt. Natt til torsdag meldes det om at det skal bli nære null om natta. På laurdag så var eg no fortsatt ute i shorts og t-skjorta, så det er ikkje så kaldt midt på dagen!


På laurdag var eg på ein liten samankomst med andre utvekslingsstudentar, noko som var veldig artig. Traff blandt anna ei tromsøværing, ja, her i Phoenix. Elles var det folk frå Argentina, Belgia, Frankrike, Sveits og Danmark i tillegg til nokre andre land også! Her bringte folk med seg mat frå landet sitt. Nordmannen som hadde hushaldet, hadde laga risengrynsgraut og vafler! Eg tok meg i alle fall ein STOR porsjon med det, i tillegg som eg fekk konstatera at eg ikkje like så alt for godt japansk mat (snakke om ei risenbolla med ei skikkeleg sur (men lita) plumme inni. Huff av meg!), men det får no berre vera på den måten.

Elles har eg fotballcup på mandag, tirsdag og onsdag med kamp kl 8 begge kveldane, noko som skal bli kjekt! Eg storkosar meg!!

PS! Prøvde å laga litt julestemning på bloggen, kva tenkjer dykk om det?

Første fotballkamp!

Tysdag hadde med ein fotballkamp kor dommaren viste seg å vera tidenes verste dommar (då snakke eg om ein dommar verre enn Eddie med haugesundsdialekt!). Han delte ut gule kort i "hytt og pine", for alle mulige rare årsaker (eg klarte utrulig nok og ikkje pådra meg kort, sidan eg stoppa å snakka til dommaren etter dei første minutta). Om du får eit gult kort i High School-fotball, så må du bli bytta ut, men du kan bli bytta inn etter neste dødball. Omgangane er 2x40, kor me spelar nøyaktig til 40 minutt og kampen er over. Dommaren stoppar tida nokre gongar i løpet av kampen. Den svarte spissen me har, som er sterkare og raskare enn ei løva og ein leopard til saman, fekk raudt kort etter 20 minuttar, og me som var i ledelsen 2-0 allereie då (eit mål av beistet)! Han hadde eit gult kort frå før av, og når ein gut på det andre laget pirka borti han, sa han at neste så tar på han ville han slå til. Han påstod at han fekk ein albue i hovudet, så han snudde seg raskt og slo til spelaren rett i brystkassa og fekk direkte raudt kort. Motspelaren blei liggjande nede nokre minutt før han var oppe på beina att. Heile episoden fekk skulen sitt filmteam på tape, og ein kunne høyra slaget! Me ridde seieren i land med ein 3-2 siger til slutt, kor eg spelte midtstoppar heile kampen.

Me har "skule-TV" kvar dag i byrjinga av tredje time, kor me blir fortalt idrettsprestasjonar (som dei kanskje har filma), om det er nokre viktige møter eller noko anna som har skjedd.

Sidan Cross Country var over, så hadde med ein såkalla bankett kor me samla laget og åt god mat i tillegg kor me fekk sjå hovudpunkter frå sesongen. Eit springekapittel er avslutta, og eg fekk nokre papir på kva eg har gjort, blant anna blei eg den beste løyparen blant dei 9 skulane me har i distriktet, sidan meksikaneren på laget blei den mest verdifulle løyparen!

Black Friday!

Black Friday er tidenes "gå-av-skaftet-fordi-det-er-så-mange-tilbud"-dag! For opplevelse sin tur tok eg sjølvsagt turen til Arrowhead Mall, noko som er næraste kjøpesenteret. Her var det kamp om plassen frå start av. Om du trur dette var om morgonen så tek de feil, for dette var midnatt. Kalkunen hadde nettopp sige ned i magen og folk var klare til å kjøpa for meir enn dei har (eller som dei då hadde). Med ein gang eg gjekk inn døra såg eg kvinner (var sjokkerande nok nokre få gutar som hadde tatt seg turen ut) dukka ned for å dukka etter skobokser, noko som må ha vist seg å vera eit gogt tilbud, for det var skikkeleg kamp om det og nokre salsmenn måtte roa gemyttane! Ved inngangen til Victoria's Secret var det vaktar som slapp ein liten mengde med folk inn om gangen. Eg gjekk forbi begynnelsen av køen, og eg gjekk litt til, og litt til. Køen var cirka 50 meter lang bortover langs veggen, her skulle det handlast!

Sjølv kjøpte eg eit par enkle Levi's jeans, og eg trudde eg hadde ein sjanse til å kome ut av kjøpesenteret ganske så raskt, men den gang ei! Eg måtte stå i kø i 45 minutt... Kvinnene forann meg i køen hadde klippa ut uendeleg med kuppongar frå forskjellige magasin som dei trudde dei kunne bruka, noko dei ikkje kunne, og dei blei passe forargra på kassedama. Elles så hadde eg også ein times venting i kø på ein daglegvarebutikk (Obs! liknande butikk) saman med vertsmor og vertssyster. God bless America! This is America!

Thanksgiving!

Thanksgiving var på torsdag, noko som var ein kjekk dag å ta del i, men eg byrjar med fotballkampane me spilte tidlegare i veka...

Laget mitt viste seg å vera heilt OK, me vann 6-1 mot den eine skulen, kor trenaren sjølvsagt kalla baklengsmålet våras for Kris (wonder why!?). Den andre kampen kjempa me oss til ein 0-0. Det var ein kamp mot ein skule som har dobbelt så mange elevar som oss, så det var ganske imponerande. Eg er for tida blitt midtstoppar, saman med han andre på laget som spelar fotball til vanleg, for trenaren likar å ha det sikkert i forsvaret. Eg spelar på lag med ein haug med folk som ikkje har peiling på kva dei gjere på ein fotballbane, så det er forståeleg nok!

Thanksgiving starta med at mange kom til huset våras. Paiane kom strømmande inn på rekkje og rad, og ein kunne kjenne lukta av kalkun. Det var mat kor enn ein snudde seg på kjøkkenet. Eg kan ta feil (mamma), men eg trur dette er første gangen eg har ete kalkun, noko som viste seg å ha veldig tørt kjøtt, men det var sjølvsagt vekke fortare enn ein kan sjå (teknisk sett er jo det umogleg...). Elles var søte (orange) poteter i form ikkje noko særleg å ete heller, men eg åt, og sjølvsagt svarte på mange typiske noregspørsmål (er alle blonde i Noreg, har dykk Thanksgiving i Noreg, kva for nokre heilagdagar har ein i Noreg, etc.). Alt i alt, eg synest det var kult å ha ein skikkeleg Thanksgiving, men den maten var eg ikkje så vane med (og nei, eg er ikkje ei pingla, og ja, eg ete alt sjølv om eg ikkje likar det)!

Trøbbel med vaktar...

På fotballkampen i helga kom eg sjølvsagt i trøbbel med nokre vaktar. Fjamsen som eg er, gjekk eg sjølvsagt rundt på andre områder på tribunen kor eg ikkje hadde sitjeplass, noko som gav meg litt trøbbel til slutt, men eg kom meg ut or det. Eg gjekk ned på tribunen, slik at eg kunne ta skikkelige nære bildete av benken til Sverige, men når det var gjort, og eg skulle gå tilbake att til "plassen min", kor eg sat med nokre venar, så sto det ein stor vakt som så absolutt ville at eg skulle visa fram billetten min. Den var sjølvsagt i fotoveska mi, noko som igjen var med venene mine som satt fint på plassen. Eg konkluderte til vakten at eg måtte få tak i fotoveska mi, så han gav meg ein lavare gradert vakt, så eg fekk ein liten eskorte til plassen min. Deretter ville eg bli på den plassen, så eg sa at eg ville ta nokre bilete og stå der litt lengre. Då sa den lavare graderte vakten at eg måtte spørre vakten ved sida av som var ein skikkeleg vakt. Han såg på kameraet mitt, og så sa han ja, men vær rask. Eg tok meg no 45 minuttar før eg gjekk...

I morgon skal me spille ein treningskamp mot hatskulen våras, samtidig som eg må øva til tre prøvar, så blir ein hektisk dag, men på torsdag er det Thanksgiving!

Fotballkamp!

På laurdagskvelden drog eg over til University Of Phoenix Stadium kor eg skulle sjå USA mot Sverige for kvinner.

Dette var ein vennskapeleg kamp, men dette er USA og heile 18500 kom for å sjå kampen, blandt anna møtte eg assistenttrenaren for fotballaget på skulen. Kampen var ganske daff, kor Sverige skora, og sjokerande var eg ståande heilt åleine, jublande, med mange stygge blikk som sikta mot meg. Det var nå litt kjekt å vera på svenskene si sida for denne eine gongen, høyrer at dei blir knust på langrennssida, så det var på sin plass og støtta dei litt.

Om desse her er fullblodige amerikanske menneske er noko eg ikkje ville ha satsa pengane mine på, men eit bilete var på sin plass!




Kampen dabba ut til og bli 1-1, men USA kjørte over Sverige heile andre omgangen. Eg hadde til og med ein liten samtale med USA sin verdskjente spiss, Abby Wambach, kor eg spurte ho om eg kunne få hårbandet hennar. Til svar kom ho med, "No, I need it!" Lite teit å si da! Men eg fekk keeperen til USA sitt hårband istadenfor, Barnhart, så det var no greit nok (ja, eg hadde kjempa meg til ein kjempegod plass mellom mange hysteriske jenter for og trenga meg på og ta nokre fine bilete frå fremste rad!). Her er også målskåraren for USA, Tobin Heath!

Varmen helde seg oppe!

Her i Phoenix er det fortsatt godt over 20 Celsius grader. Litt uvanleg for ein stordabu, men dogg godt å få oppleva! Herleg og fortsatt kunne gå rundt i t-skjorte og shorts.

I går fekk eg oppleva kor brutalt folk kjem til å takla i fotballkampar. Ein afrikanar på laget gjekk med knottane rett inn i ankelen min, heldigvis løfta eg foten så han ikkje klarte å treffa meg så hardt. Eg kunne dessverre ikkje reisa meg opp og sei noko til han, for han er like stor og rask som ein gorilla og ein tiger til saman!

I morgon er det aller siste avsluting med Cross Country laget, kor Coach skal snakke litt om alle og om korleis sesongen var. Dette er ein desertbankett, kor alle bringer ein desert.

Her er nokre bilder eg tok i helga!

Hyttetur til Payson!

Eg blei invitert på hyttetur med familien Rader til Payson, ein liten småby to timar nord for Phoenix. Herr og fru Anderson var også med, saman med Logan og den brasilianske- og den italienske utvekslingsstudenten. Temperaturen i Payson var passe kald, men ein klarte seg godt om ein berre hadde ei jakke på seg. Me tok også ein liten spasertur, kor t-skjorte var nok å ha på seg (saman med bukse, sokkar, undebukser og sko, viss du lurte).

Elles fekk eg smake på både italiensk middag, brasiliansk middag. Sjølv stilte eg opp med smelta kokesjokolade inni bananer, noko spesielt norsk, nei... Kynisk? Ja! Litt dårlig gjort og ikkje stilla opp med noko særeget norsk, men me var der berre fredag, laurdag og søndag morgon, så kan ein ikkje ha middag meir enn to gongar.

Den brasilianske retten bestod av bønner, ris, kjøtt (med løk ved sida av) og salat. Absolutt noko å anbefala!

Den italienske retten var det forrett med sprøstekt fransk loff med småhakka tomatbitar og persille oppå. Så var det risotto, laga av kvitvin, bønner og ris, og til slutt var det kylling. Det smakte!

Alt i alt ein veldig vellykka tur, her er eit bilete av alle, untatt herr og fru Anderson.

Jobbings!

I morgon har eg både prøve i biologi om DNA og prøve i historie om krigen mellom Amerika og Mexico. I dag hadde eg prøve i matte, så for tida går det prøvar under i rykande fart.

På trening i dag hadde trenaren ein ny stygg kommentar til ein av spelerane som bere på litt for mykje rundt hofta. Han var forsvarar og ein spelar kom mot han men stoppa opp. Då sa trenaren; "Du må få fart i spillet ditt, Robert blir jo endå feitare der han står!" Elles så fekk Robert ein advarsel, visst han ikkje prestere i morgon blir det degradering. Trenaren er som sagt ein politimann, som for tida prøvar å erta meg med hanekammen min.

Klein middag, det kan det kallast!

Etter ein normal dag med skule, avslapping hos ein kompis og ei fotballøkt hadde det seg slik at vertsbroren min skulle vera så uheldig (eller berre dårleg til å køyre) og rygga inn i ein parkert bil på parkeringsplassen på skulen. Dette her var ikkje ein kva som helst bil, men ein Mustang '69, noko ein berre ikkje yppar seg med. Skal seiast at det var mange distraksjonar ute og gjekk, blandt anna nokre gutar frå fotballaget.

Det var tid for middag, og vertsfaren hadde berre nemnt ein setning om krasjet, så me satt der, vertsbror og vertsfar (vertsmor er i Texas ein tur), og eg og vertsbroren berre sat og venta på kva tid utblåsninga skulle skje. Den skjedde etter middagen var unnagjort, ein middag kor eg spurte om alle slags merkelege ting eg allereie visste svaret på...

Så kjem utropstegnet for dagen (!), sjølvsagt er det forståeleg at ein må vera 18 år i Noreg for å køyre bil!

Fotballen er ikkje det samme...

Det har nå seg slik at det å spilla fotball ikkje er så enkelt når ein er født og oppvokst i Amerika. Heldigvis har mange meksikanerar teke turen over grensa og bosatt seg her i Arizona. Dette gjer at fotballaget på skulen er litt betre enn det kunne ha vore. For tida prøvar trenaren å finne ut kven av spelarane som er gode nok, og kven som kan gløyma å spilla fotball dette året. Ein kompis av meg måtte ta eit val etter treninga. Trenaren sa til han: "Vil du vera manager, eller vil du sitja på benken heile sesongen med drakta på?" Han takka nei til begge. Trenaren er ein politimann som er stor i kjeften, veldig stor! Heldigvis kan han ikkje seia for mykje til meg sidan eg faktisk kan spilla fotball, medan nokre andre får gjennomgå meir enn kva nødvendig er. Forståeleg når ein bruker tid på ubrukelege fotballspelarar. Eg hadde eit brukandes hardt skot på treninga som overbeviste trenaren nok til at eg er ein europeisk fotballspelar. Han sto på ei side inne i målet, så kva er ikkje meir motiverande enn å dundre av garde eit skot i den retninga for å stoppa alt det ubrukelege som kjem ut av munnen hans. Elles så hadde me to timars trening, kor 45 minutt var brutal springing med mange øvelsar til, her kalla "Ninja", men eg skal no overleva!

Siste løp i karrieren!

Då var det siste løpet i Cross Country karrieren min over. Det enda med ein 36. plass av 175 løparar. Dette var kun dei beste løparane i Arizona, men eg kunne ha gjort det bedre. Starta alt for hardt dei første 1600 meterane med 5:06 min. Dette gjorde at eg sprang med stive bein halve løpet, rutinert av meg! Som lag fekk med 4. plass, på grunn av at fleire enn berre meg hadde ein dårleg dag. Dette er den andre medaljen eg har gått glipp av i alt, gjennom heile sesongen.


Fann ellers ut at etter eg ankom U.S. så har eg sprunge rundt 500 miles i alt, noko som er rundt 800 kilometer på ikkje fulle tre månedar, det vil tilseia rundt 160 miles (256 kilometer) minst kvar månad, rundt 40 miles (64 kilometer) i veka. Som du sikkert klok prøvde å vera med å rekna litt her og finna ut at reknestykke ikkje går opp, det er på grunn av at eg har sprunge veldig mykje nokre veker, lite nokre andre veker og passe mengde nokre andre veker.




På torsdag fekk eg utnemnelsen som "Oktober sin beste mannlege idrettsutøvar" på skulen. Ganske stas, når det er over 600 andre gutar på skulen!



Endeleg står europeisk fotball for tur =D

Hanekam!

Då var tida komen då me måtte skaffa oss hanekam før laurdagens løp. Kan med ein gong stadfesta at det er veldig uvant og ikkje ha noko langt hår å dra fingrane igjennom. Frisøren, som er ein ven av familien, kom til baksida av huset våras og tok til med å kutte. Skal tilføye at det er behageleg å ha kort hår (i alle fall på sidene). Eit før og etter bilete er vel obligatorisk å ta med! Kva kan ein seia? Annerledes er det, men trur eg tar resten i løpet av helga!

Knask eller knep!

Halloween var sånn passe skummelt. Nokre plassar kunne eg treffa på vaksne menneske med heilt ufatteleg skumle kostymar. Fekk nok godteri etter å ha spasert rundt i eit nabolag i tjue minuttar. Det som var høgdepunktet for kvelden var når me kom til ein mann og han sa:"Did you guys drive her, or what?" Ein kompis svara:"No, we are 11 years old!" Så kom den lille frekke kommentaren frå mannen: "It's not your IQ I asked about!" Ein lått som varte kvelden ut!

Elles så er det mitt siste Cross Country løp eg har i vente på laurdag. Me har faktisk sjanse til å vinna, saman med fire andre lag. Eg slite litt med beina, men kan ikkje vera noko anna enn klar til laurdag, då gjelde det å vera klar om du er klar eller ei!

Laurdagsnatt!

Laurdagsnatt la eg meg heilt uvitande om at noko skulle skje rett utføre vindauget mitt medan eg sov. Eg vakna til mange gaflar stukken ned i hagen og toalettpapir over heile framsida av hagen. Dette er kalla "Teeped" og "Forked" (noko lignande). Heldigvis var det bror min og ein kompis som rydda opp medan eg sov. Tidlegare den kvelden hadde nettopp med satt mange plastikk-flamingoar i ein hage, ganske morosamt (var til ein politimann, forresten!).

Søndag var eg eit flott dovendyr. Eg såg for det meste på amerikansk fotball, klipte plenen og såg atter litt amerikansk fotball. Ganske så deilig å ha ein avslappande dag oppi alt det andre som skjer på ein gang her! Me gusta!

- add krisnagisk på Skype om det er noko!

Fredag, laurdag og søndag!

Minus søndag, har ikkje hatt søndag enda.

På fredag var det ein normal fredag, med ein relativ enkel mattetest, og påfylgjande kveld med amerikansk fotballkamp. Dette var heldigvis siste amerikanske fotballkampen på skulen for dette året, for laget klarte ikkje å kvalifisera seg til "playoff" (ein turnering kor du er ute av turneringa viss ein tapar ein kamp, og vinnaren som står att etter mange utslagningskampar blir statmester).

Laurdagen var det tid for kvalifisering til stat. Sjølv følte eg at eg var kvikk og klar, sulten på ein ny medalje. Det var 104 andre løparar i feltet, kor eg var i tet dei første 100 meterane, just for fun (berre for moroskuld). Etter den forykande starten fylgte det sjølvsagt med at nokre personar passerte meg. Eg låg fint i feltet, svinga kraftig frå 12. plass til 6. plass. Etter ein sluttspurt det lukta svidd av, kom eg meg inn på ein snasen 7. plass og ein ny medalje var på plass! Laget mitt derimot, tok ein lekker seier, og me tok med oss troféet heim.

Later!

Det normale...

Etter skulen byrja att har det for det meste gått i det normale. Men, i morgon skal me ha middag med heile Cross Country-laget samla heime hos oss. Dette gjerme for å få eit felles måltid, før me skal springa kvalifisering for stat på laurdag. Me gjere dette to dagar før for me kan ikkje risikera å bli matforgifta før eit slikt viktig løp. Heile laget er godt nok til å kvalifisera seg, men topp fjorten får medalje på laurdag (ein til meg).

Her er eit anna bilete frå Sedona og ein liten leik; finn Kris (hint: inni ein busk)!

Tilbake til kvardagen!

Det er søndag kveld, ei god veka med påfull av energi har gått forbi. Laurdagen bar det ut på ein tur med laget klokka halv ni. Deretter var det for det meste berre sløving resten av laurdagen, men eg klarte i det minste å fullføra ein kube eg måtte laga i løpet av haustferien i Honor Biology med fakta om biologikaren James Watson på kvar side.

Endeleg har eg klart å skaffa meg førarkortet. Dette er midlertidleg i seks månedar før eg får skifta det inn i eit skikkeleg førarkort. Får verkeleg håpe at planen min går i boks, det vil seia at eg veksle det inn på bursdagen min i Noreg når eg fyller atten år og får då norsk sertifikat og slepp då å ta noko som helst oppkjøring eller noko anna i Noreg. Tok ein liten Frappuccino medan kurset pågjekk. Ved sida av meg satt denne gingeren (raudhåra) av ein gangster (ein som er "veldig kul") som var tatt for å røykje marihuana når han var femten år og fekk då utsatt lappen til han var atten år, altså no. Denne lærarinna eller undervisaren var ei kvinne som misliker katter og er veldig for at alle skal klare å bestå denne teoriprøven. Ho fekk det som ho ville. Medan undervisninga gjekk føre seg, sa ho alle svara klart og tydeleg, og alle måtte svare på det samme spørsmålet i kor, minst tre gongar. Ikkje nok med det, om du klarte å få meir enn fem feil på dei tjuefem spørsmåla, så fekk du vite kva spørsmål du hadde feil på, satt deg ned igjen og viska vekk galt svar og satte inn eit nytt svar. Skal godt gjerast å feila på denne testen, i alle fall når ein kan gå tilbake på plassen og rette svara sine og levera inn på nytt igjen. Overraskande nok så klarte alle i mi gruppa å bestå. Kan til og med ikkje huska at dama retta mine svar, men det får no så vera, for prøvetida på lappen har eg no nå fått utdelt!

Elles så var eg på ein liten shoppingtur i løpet av haustferien kor eg kjøpte ein ny caps (lua med solfangar), eit belte og ei t-skjorta.

Peace out!

Sedona!

Sedona er ein fin plass kor fjella er røde, flotte og ikkje minst mektige! Dei rage høgt over alt og alle, formasjonane deiras er mange og har kvart sitt eige prektige utsjånad (resten av denne novella vil aldri bli skrive). Dette var på fredag på veg ned frå Flagstaff til Phoenix, kor vertsmora og vertsbroren min hadde vore frå torsdagen av på ein militærcamp (kor berre folk i teneste eller pensjonerte i militæret kan campa (leiga yurt (lavo aktig ting, berre med elektrisitet) eller hotellrom). Det var kjekt å sjå noko som er spesielt for Arizona sin stat, noko eg er takknemmeleg at eg fekk sjå.

Vidare på vegen stoppa me på ein Mac'rn. Her fekk eg for fyrste gong sjå ein sivil mann med ein revolvar synleg, hengande frå beltereima som igjen var festa rundt eit par jeans som hang på kroppen til denne mannen. Medan eg og vertsbroren min sat og funderte på kva me skulle bestilla, kom det ei eldre dame forbi, kvitt hår og over 80 år. Ho kom no veldig nære syntest eg. Me eit smil rundt munnen ser ho meg i augene og seier: "Small and fat!" Jøye meg, tenkjer eg, før ho går vidare bort for å få påfull av ein eller annan leskedrikk. Det versta var at ho ikkje var feit i det heila tatt, men eg får no settje den kommentaren på god sjølvironi til amerikanerane.

A-menneske sa du?

Å jada, eg har blitt forandra til tidenes a-menneske her borte! Det lengste eg har sove til er 11:30 ein dag, og eg har ikkje vore oppe til lengre enn 00:30. Som følgjer av dette har eg klart å surra vekk 2 kilogram av mi eiga vekt. Trur eg må vera første utvekslingsstudent som har mista vekt her i USA! Sjølv om det er høstferie, så må eg opp om morgonen å trena! Heldigvis er det shopping på torsdag som gjer opp for alt det der :) Elles så blir tennis blitt kjekkare og kjekkare, spesielt når ein kan spela under flomlys i ein park, kor andre spelar basketball på ein bane ved sida av!

Deilig helg!

Høstferien har begynt, og eg har tatt meg tid til å slappe av! Aktivitetar eg har gjort i dag har vore kyrkjegåing, tennis, og sett ein film!

Tennis var verkeleg kjekt å spilla igjen, noko eg ikkje har spelt på aldri så lenge... Trur dette blir sporten eg vil spilla når våren komme opp! Ellers så var det ein ufatteleg skummel film eg såg (ja, var skummel når eg berre er vane med å sjå komediar) som hette "Disturbia". I begynnelsen så føles det ut som ein komedie kor guten som er hovudpersonen kosar seg (ei fin dame flyttar inn som nabo), men derifrå er det berre skit, sidan han finn ut at naboen er ein seriemordar... dudududu! Ville sjølvsagt anbefalt folk å sjå den, men personleg er ikkje skumle filmar noko for meg!

Vel, høstferien har såvidt begynt, tid for å få seg litt søvn!

Høstferie!

Lukke, eg har fått høstferie, noko så fantastisk! Slutten av veka var ganske så travel, kor eg hadde testar for det første semesteret. Eg enda opp med 78% på historietesten, 94% på Honor Biology-testen og 95% på matten, så det var ikkje så hoppande gale.

På onsdagen hadde eg eit løp kor eg nok ein gang enda på 2. plass bak min eigen lagkamerat frå Mexico (han med masse hår). Fant fort ut at han var frå Mexico når han tok med seg ein ryggsekk han fant på vegen medan me trente ein dag og brukte den som skulesekk dagen etter!

Laurdagen var det eit stort møte, og eg måtte opp klokka 05:00, noko som var passe irriterandes. Heldigvis er det berre to veker att med springing! Løypa med sprang var utruleg tung, med mange bakkar. Eg låg lenge på ein fjerdeplass, men syra tok meg på slutten, men eg kjempa meg til ein 7. plass, noko som var greitt nok med hensyn til alle gnagsåra eg spring med. Personleg fekk eg ein medalje, medan laget vårt seira og med mottok ein STOR POKAL. Ganske så stas!

Før me spring stat 5. november, så skal me ta håret, alle mann, noko eg ikkje har gjort sidan eg var 7-8 år, så gler meg til å sjå ut som ein tintinsoldat! =)

11. oktober!

Dette var dagen Kris hadde bursdag, litt uvanleg, sidan det var hans første bursdag vekke i frå mor og far sine trygge omgivelsar. Kris våkna opp med eit brak kl 06:00 denne dagen, for han måtte på skulen kl 07:00... Etter ein ganske lettvint skuledag, med ikkje alt for store utfordringar og mange gratulasjonar, hadde den nye 17-åringen trening, han måtte springe heile 5 kilometer i 35 grader. Dette syntest Kris var i drygeste laget på ein bursdag å gjera, men han gjorde det likevell, for på den pågåande dagen skal han ha eit løp. På kveldinga fekk han ein bestilt middag frå vertsfaren. Dette var ei pastagryte med kylling, reker, brokkoli, ein god saus og gulrøter i. Kris fekk ein football drakt, Cardinals, som er laget her i byen og staten frå vertsfamilien. Elles pakka han opp nokre gåver frå Noreg og leste nokre gratulasjonskort og nokre gratulasjonar på nettstaden Facebook. Elles så har Kris 190 sider att i ei bok han helst bør fullføra før torsdag, så han sette seg til å lese medan han åt nokre ruter av norske Freia Melkesjokolade! Han ser veldig fram til høstferie, men først er det testar kvar einaste skuledag fram til høstferien, og kanskje 3 testar på fredagen, så Kris har aldri tid til å slå seg til ro og slappe av... men kanskje får tid til det i høstferien? Ikkje den siste helga i alle fall, for då tek han bilsertifikatet!

Fredagen!

Fredagen var ein kjekk dag! Footballaget klarte ein heroisk uavgjort (mot laget som enda ikkje har tapt til nå i år), men tapte etter tillegstida 48-49. Cross Country derimot vann overlegent, med meg på 2. plass. Me fekk 18 poeng i alt, kor 15 poeng er det minste eit lag kan få viss dei har alle løyparane frå 1 til 5 plass. Helga går til med å fullføra artikkelen min om stjeling av personlig identitet. Å bruke helga mi på noko som dette er noko som skjære i hjarta (alt for mykje lekser her), men det er no så, ein må gjere saker ein ikkje liker i livet, men engelsken forbedre seg! Veka i vente er siste veke før haustferie, noko eg ser skikkeleg fram til ("da ska bli herligt"-Kris Nag).

Her i Peoria følar eg at eg av og til bur på Fjellgardane (viss ein ser bort ifrå fjell). Naboane har ei geit som heiter Jack, og ein annan nabo har 10 høns og ein hane, og på laurdag, ja, då såg eg dette kjøre forbi huset eg bur i...